บทที่ 63

บทที่ 63

ชายหนุ่มปลดเนกไทออกอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเอ่ยตอบเธอด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน "ไม่มี"

เจียงเยว่ไม่เชื่อคำพูดของเขา หากเธอหูเบาเชื่อคำที่คนอื่นพูดง่าย ๆ ป่านนี้คงโดนหลอกจนหัวปั่นไปนานแล้ว

เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แววตาระคนความเย่อหยิ่งถือดี น้ำเสียงจริงจัง "คุณจะรังเกียจฉันก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าคุณกล้าทำร้ายฉัน ฉันจะไม่ขอร้องให้คุณปล่อยฉันไปหรอกนะ ฉันจะสู้กับคุณให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลย"

ดังนั้นเขาควรคิดทบทวนให้ดีก่อนจะทำอะไร

หากในอนาคตเขามาทำร้ายเธอเพื่อเห็นแก่แสงจันทร์ขาวผู้เป็นที่รักของตน เธอก็ไม่มีวันก้มหัวขอความเมตตาเด็ดขาด

โจวจี้ที่ไม่ได้ทำอะไรเลยจู่ ๆ ก็โดนเตือนเข้าให้ เห็นท่าทางถือดีราวกับสุนัขจิ้งจอกแอบอ้างบารมีเสือของเธอแล้วก็อดรู้สึกว่าน่ารักไม่ได้

เธอชอบคิดว่าตัวเองเป็นลูกเสือตัวร้ายที่ดุร้าย แต่กรงเล็บที่ยื่นออกมากลับไม่เจ็บไม่คันและแทบจะทำร้ายใครไม่ได้เลย