บทที่ 18

บทที่ 18

เจียงเยว่พบว่า ดูเหมือนทุกคนจะคิดว่าเธอรักโจวจี้จนโงหัวไม่ขึ้น

ราวกับว่าหากไม่มีผู้ชายคนนี้ เธอจะต้องตายอย่างนั้นแหละ

แต่ไหนแต่ไรมา สิ่งที่เจียงเยว่ดูถูกที่สุดคือคนที่ยอมเป็นยอมตายเพื่อผู้ชาย ตอนนี้ก็ย่อมเป็นเช่นเดียวกัน

นิสัยของเธอนั้นแย่และร้ายกาจ

ถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจจนเสียคนตั้งแต่เด็ก

สิ่งที่เกลียดที่สุดในชีวิตคือการต้องไปเอาอกเอาใจผู้อื่น

ตั้งแต่เกิดมา เธอไม่เคยเอาใจใคร ยิ่งไม่มีทางไปก้มหัวน้อมตัวให้ผู้ชายหน้าไหนทั้งสิ้น

เจียงเยว่แย้มยิ้มเย็นชา เครื่องหน้าของเธอมีความงดงามโดดเด่นอยู่แล้ว ยามยิ้มเช่นนี้ยิ่งทำให้คนละสายตาไม่ได้ "แล้วแต่คุณ"

หญิงสาวอมยิ้มบางเบา ก่อนจะเอ่ยคำพูดสามคำออกมาเรียบ ๆ "ใครแคร์"