บทที่ 11

บทที่ 11

โจวจี้พบว่าผู้หญิงที่เคยดูประจบประแจงต่อหน้าเขา ดูเหมือนจะเบาบางลงไปมากในชั่วพริบตา

เธอนำกระเป๋ามาวางไว้บนโต๊ะทำงานอย่างไม่ใส่ใจ ท่านั่งเรียบร้อย แผ่นหลังตั้งตรง ผมยาวสลวยดั่งสายน้ำทิ้งตัวลงแผ่นหลัง ใบหน้าประณีตเล็กจ้องมองเขาตรง ๆ

เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อย มองเขาแล้วเอ่ยว่า "ฉันไม่ชอบให้ใครมาตัดสายโทรศัพท์ของฉัน"

น้ำเสียงของผู้หญิงไม่ได้แย่นัก แต่ฟังดูมีความเอาแต่ใจอยู่บ้าง

เมื่อเจียงเยว่ต้องเผชิญหน้ากับผู้ชายตรงหน้า มักจะเผลอวางท่าทางขององค์หญิงออกมาได้ง่าย ๆ ย่อมทนความกระด้างกระเดื่องของคนตรงหน้าไม่ได้จริง ๆ