บทที่ 10

บทที่ 10

เสียงฟ้าผ่าดังกึกก้องขึ้นกลางท้องฟ้า

พนักงานต้อนรับถึงกับสงสัยว่าหูของตัวเองมีปัญหาไปแล้วหรือเปล่า

พนักงานต้อนรับมองเจียงเยว่ด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ นี่เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?!

เธอไม่เป็นอะไรจริง ๆ ใช่ไหม? รู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังพูดจาอวดดีอะไรออกมา?!

บางทีเธออาจจะเสียสติไปแล้วจริง ๆ ก็ได้

ภายในโถงล็อบบี้ชั้นหนึ่ง มีสายตาอยากรู้อยากเห็นนับไม่ถ้วนแอบมองมาทางนี้อย่างเงียบ ๆ

พนักงานต้อนรับสูดหายใจเข้าลึก ๆ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา น้ำเสียงเริ่มไม่เป็นมิตร "คุณนายคะ คุณกำลังรบกวนคนอื่นอยู่นะคะ ถ้ายังทำตัววุ่นวายแบบนี้ต่อไป ฉันคงต้องเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาพาคุณออกไปแล้วค่ะ"