กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 309 แกล้งคนในสนามม้า หม่าหมิงเฉิงกิน “มูลม้า”
หัวใจของหม่า หมิงเฉิงกระตุกวูบอย่างแรง รู้สึกเหมือนของล้ำค่าของตนกำลังจะถูกคนอื่นแย่งชิงไป พลันเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจทันที “ฮั่วหราน นายให้เธอร้องเพลงที่ทำร้ายเสียงขนาดนั้นได้ยังไง”
ฮั่วหรานกลอกตาขาวใส่หม่า หมิงเฉิงอย่างไม่แยแส “นายลองฟังดูหน่อยไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่ นี่นายคิดจะถอนตัวจากการแข่งขัน แล้วยกเซี่ยเยี่ยนเกอให้ฉันแล้วเหรอ”
“นายพูดว่าอะไรนะ” คำพูดประโยคนี้ของฮั่วหรานราวกับเอามือไปแหย่ตูดเสือ หม่า หมิงเฉิงระเบิดอารมณ์ขึ้นมาในพริบตา
แววตาของฮั่วหรานเต็มไปด้วยความไม่ยี่หระ “เธอร้องเพลงจนคอแหบเหนื่อย นั่นมันเรื่องของเธอ ฉันไม่ใช่แฟนเธอสักหน่อย จะไปก้าวก่ายได้เหรอ”
“นาย... เยี่ยนเกอ ดูสิ นี่แหละเพื่อนของเธอ วันหลังอยู่ให้ห่างจากคนแบบนี้ไว้นะ”
เซี่ยเยี่ยนเกอมองหม่า หมิงเฉิงด้วยใบหน้าไร้เดียงสา “พี่เสี่ยวหรานพูดไม่ผิดนี่คะ เขาไม่ใช่แฟนฉันสักหน่อย ย่อมก้าวก่ายฉันไม่ได้อยู่แล้ว!”
หม่า หมิงเฉิงถึงกับอึ้งไป คำพูดนี้จะเถียงกลับอย่างไรดี ตัวเองควรจะบอกว่าฮั่วหรานก้าวก่ายได้หรือก้าวก่ายไม่ได้กันแน่