เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 288 วาจาเชือดเฉือน ตระกูลจางสู่ทางตัน
จิตใจของเฝิงเหยี่ยนโจวไม่ได้ฉลาดหลักแหลม ออกจะบุ่มบ่ามโง่เขลาเสียด้วยซ้ำ แต่เขาเจนจัดเรื่องน้ำใจและวิถีคน รู้ซึ้งว่าตนในยามนี้ไม่มีปัญญาไปมีเรื่องกับฮั่วหรานเด็ดขาด
ตัวเขาที่เป็นถึงทายาทรุ่นสองของตระกูลมหาเศรษฐีชั้นสูงสุด ยอมลดตัวมารับบทตัวร้ายน่ารังเกียจในกองละคร ก็ล้วนเห็นแก่น้ำใจของเซี่ยเยี่ยนเกอ ใครบ้างในซั่งจิงจะไม่รู้ว่าเซี่ยเยี่ยนเกอคือแก้วตาดวงใจของนายท่านบรรพชนตระกูลเซี่ย มีความรักใคร่เอ็นดูรวมอยู่ที่ร่างเพียงคนเดียว รุ่นเยาว์ผู้สูงศักดิ์ที่หวังจะเกาะแข้งเกาะขาเธอมีนับไม่ถ้วน เรียงจากซั่งจิงไปถึงหลูโจวยังได้ หากใครทำให้เธอไม่พอใจ เธอก็ใช้ลูกไม้เล่นงานจนเดือดร้อนกันทั้งบ้านได้ทันที หากไปยั่วให้ตระกูลเซี่ยขุ่นเคืองขึ้นมา ท่านพ่อเฝิงจิ้งย่อมต้องบันดาลโทสะ ถึงตอนนั้นคนที่ซวยก็มีแต่ตัวเขาเอง
จางหนิงตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบโบกไม้โบกมือส่ายหัว ละล่ำละลักแก้ตัว “อาเฝิง ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นจริง ๆ”
“งั้นแกก็พูดมาสิ ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แล้วมันหมายความว่ายังไงกันแน่” เฝิงเหยี่ยนโจวรุกไล่ทีละก้าว ไม่เปิดช่องให้เขาถอยแม้แต่น้อย