กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 221 ข้อมูลรั่วไหล จักจั่นลอกคราบ
หลี่อันหนิงถูกเซี่ยจือกอดจนกระอักกระอ่วนใจ สายตาส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปทางฮั่วหราน ทว่าเธอขอร้องผิดคนเสียแล้ว ฮั่วหรานเองก็ไม่มีหนทางรับมือเรื่องนี้เช่นกัน อย่างไรเสียที่นี่ก็ไม่ใช่บ้าน หากไม่ถึงคราวที่ไร้ห้องพักจริง ๆ ฮั่วหรานคงไม่ยอมให้หลี่อันหนิงมาค้างคืนกับตน
“พวกเธอตัดสินใจกันเองเถอะ ยังไงฉันก็ต้องนอนคนเดียวห้องหนึ่งอยู่แล้ว” ฮั่วหรานกล่าวอย่างจนใจ
“ฉันขอร้องว่าจะกอดพี่สาวอันหนิงนอน ตัวพี่สาวอันหนิงนุ่มมาก นุ่มจังเลย” เซี่ยจือไม่เพียงแค่กอด ยังเอาตัวไถถูอย่างทะเล้นทะลึ่ง ยิ่งทำให้หลี่อันหนิงกระอักกระอ่วนใจเข้าไปใหญ่
“นุ่มขนาดนั้นจริงหรือ ฉันขอกอดบ้างสิ” สวี่เนี่ยนเหอเห็นเซี่ยจือกอดหลี่อันหนิงไม่ปล่อย ก็แซวเล่นแล้วโผเข้าไปกอดด้วยอีกคน
นี่ดีว่าเป็นเซี่ยจือกับสวี่เนี่ยนเหอ หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น ฮั่วหรานคงต้องสั่งสอนให้อีกฝ่ายรู้ซึ้งว่าทำไมดอกไม้ถึงได้แดงสดขนาดนี้
“ฉันกลับไปพักผ่อนแล้ว พวกเธอจัดการกันเองนะ” พูดพลาง ฮั่วหรานก็หมุนตัวเดินกลับห้องของตนไป
เมื่อเห็นฮั่วหรานจากไป เซี่ยจือก็หัวเราะคิกคักพลางเอ่ยขึ้น “พี่สาวอันหนิงตัวนุ่มขนาดนี้ ฮั่วหรานกอดพี่นอนทุกวันเลยใช่ไหม”