กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 220 พักผ่อนระหว่างเดินทาง วิกฤตแอบแฝง
“ก็ประมาณนั้น ยังไงเงินสำหรับฉันมันก็แค่ตัวเลข วันหน้าเผื่อวันไหนฉันนอนโลง ทั้งหมดนี้ก็เป็นของพวกเธอ พินัยกรรมฉันยังทำไว้เรียบร้อยแล้วเลย”
“เชี่ย ไม่จริงมั้ง นายเพิ่งจะอายุสิบเก้าก็ทำพินัยกรรมแล้ว”
“ฉันตัวคนเดียว ไม่ให้พวกเธอ แล้วจะให้ใคร”
“ถ้านายทำพินัยกรรม จะแบ่งให้พวกเราสองคนบ้างได้ไหม” เซี่ยจือยิ้มแหะ ๆ ทำหน้าหนาระรื่นเบียดเข้ามาข้างกายฮั่วหราน
“มันก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้นี่ รอคราวหน้าที่ฉันดื่มหนักจนเมา เธอค่อยมาหลอกล่อฉัน ไม่แน่ว่าฉันอาจจะเบลอ ๆ ตอบตกลงไปก็ได้”
เซี่ยจือส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเคือง ๆ “แล้วพอนายสร่างเมาก็ไม่ยอมรับ ใช่ไหมล่ะ!”
“จำไม่ได้ก็ย่อมไม่ยอมรับสิ ถ้าจำได้ ฉันก็ยอมรับแน่นอนอยู่แล้ว” ฮั่วหรานหัวเราะร้ายพลางพูด
พวกจูซื่อคุน จางหมิงหล่างมองทั้งสามคนหยอกล้อเล่นกันด้วยความอิจฉา ในวงการบันเทิงความสัมพันธ์ที่จะดีได้ถึงระดับนี้มีน้อยจนนับนิ้วได้
“จริงสิ ทางด้านนั่วเหนาะเป็นยังไงบ้างแล้ว” เซี่ยจือถามขึ้นมากะทันหัน สวี่เนี่ยนเหอพอได้ยิน ก็หันไปมองฮั่วหรานอย่างจริงจังทันที