กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 212 แผนการของแต่ละฝ่าย ล้วนเป็นหมากบนกระดาน
ฮั่วหรานเอ่ยปากขึ้นในตอนนี้ “พี่จวิน พี่กล้าบอกว่าพี่เจาจาวไม่สวย พี่จบเห่แล้ว”
โต้วจวินยอมอ่อนข้อในทันที “ฉันไม่ได้พูดสักหน่อยนะ ฮั่วหราน นายอย่ามาใส่ร้ายกันมั่วซั่ว”
ซือถูเหมยกุยรีบเอ่ยขึ้น “คนมาถึงแล้ว ก็อย่ามัวยืนคุยกันตรงนี้เลย เข้ามาดื่มอะไรสักหน่อยเถอะ”
“ดื่มเหล้าคงไม่ต้องหรอก ผมขับรถมา”
“แล้วผู้ช่วยของนายล่ะ ทำไมไม่พามาด้วยสักคน” โต้วจวินถามอย่างสงสัย
“ฝนตกหนักขนาดนี้ จะให้พวกเธอวุ่นวายออกมาทำไม อีกอย่างฉันก็ไม่ดื่มเหล้าอยู่แล้ว”
“ไม่ดื่มเหล้าก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันให้คนรินน้ำมาให้แก้วหนึ่ง”
เมื่อเผชิญกับความกระตือรือร้นของซือถูเหมยกุย ฮั่วหรานกลับไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย เอ่ยอย่างเรียบเฉย “น้ำก็ช่างเถอะ ผมไม่หิว”
ซือถูเหมยกุยรู้ดีว่าฮั่วหรานกำลังระวังตัวจากเธอ เธอจึงไม่รู้สึกกระอักกระอ่วน คลุกคลีอยู่ในแวดวงสังคมมาสิบกว่าปีแล้ว สถานการณ์น่าอึดอัดแบบไหนบ้างที่ไม่เคยพานพบ ฮั่วหรานไม่ตอกกลับเธอตรง ๆ ก็นับว่าดีมากแล้ว เธอรู้ดีว่านี่เป็นเพราะสวี่เนี่ยนเหออยู่ที่นี่ด้วย และนี่ก็คือเหตุผลที่เธอพาสวี่เนี่ยนเหอมาด้วยตั้งแต่แรก