กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 211 ถ้อยคำร้ายกาจในงานเลี้ยงเหล้า ฝ่าลมฝนมาร่วมรับนัด
คนกลุ่มนี้ทางนี้พอได้ยินเสียงของฮั่วหรานในโทรศัพท์ ชั่วขณะนั้นก็พากันตื่นเต้นขึ้นมา “ฮั่วหราน สวี่เนี่ยนเหอดื่มมากไปแล้ว นายจะไม่มาดูแลเธอหน่อยหรือไง”
สวี่เนี่ยนเหอรีบเอ่ยขึ้นทันที “ฉันไม่ได้ดื่มมากไป พวกนายอย่ามาพูดซี้ซั้ว”
ฮั่วหรานได้ยินเช่นนั้นก็ทอดถอนใจอย่างจนปัญญา “เธออยู่ที่ไหน ฉันจะไปหาเธอ”
สวี่เนี่ยนเหอพอได้ฟัง ในใจก็รู้สึกหวานชื่นขึ้นมาทันที “ข้างนอกฝนตกหนักอยู่นะ ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ได้ดื่มมากไป”
“ยังจะบอกว่าไม่ได้ดื่มมากไปอีก ลิ้นพันกันหมดแล้ว ฝนตกไม่เป็นไร เธออยู่ที่ไหน ฉันจะไปหาเธอ”
ไม่รอให้สวี่เนี่ยนเหอบอกที่อยู่ คนอื่น ๆ ก็แย่งกันพูดบอกที่อยู่ออกมาแล้ว ฮั่วหรานวางงานในมือลง เอ่ยเรียบ ๆ ประโยคหนึ่ง “รอฉันไปถึง”
หลังจากวางสายไปแล้ว ความตื่นเต้นในใจของสวี่เนี่ยนเหอกลับสะกดเอาไว้ไม่อยู่ไม่ว่าจะอย่างไร “เป็นไงล่ะ ฉันบอกแล้วว่าถ้าฉันโทรหาเขา เขาต้องมาแน่นอน”
ก่วนเจาจาวที่อยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นมา “ทำไมฮั่วหรานถึงเขียนบทภาพยนตร์ให้เธอล่ะ”