เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 119 วางแผนรอบคอบ ทลายค่ายกลหลบหนี
นครซั่งจิงในเวลาสามทุ่มยังคงแออัด ผู้คนเลิกงานจำนวนมากยังคงอยู่บนท้องถนน ช่วงเวลานี้รถไฟใต้ดินกลับรวดเร็วกว่า ทว่าฮั่วหรานก็ไม่อาจทิ้งรถของตัวเองแล้วไปนั่งรถไฟใต้ดินได้
หวังหนานขับวนตามถนนวงแหวนรอบนอกของซั่งจิงมุ่งหน้าไปยังเขตจิงหนานโดยตรง พอมาถึงเขตจิงหนาน เยวี่ยเชี่ยนเชี่ยนก็ค่อนข้างคุ้นเคยกับแถวนี้แล้ว ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น ตอนที่ส่งเยวี่ยเชี่ยนเชี่ยนถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยเวลาก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่มแล้ว
ขณะที่เยวี่ยเชี่ยนเชี่ยนกำลังจะลงจากรถ ก็ได้ยินฮั่วหรานเอ่ยปากขึ้น “บนรถของพวกเรามีระบบเฝ้าระวัง ตั้งแต่เธอขึ้นรถจนถึงลงจากรถ พวกเราบันทึกไว้ตลอดทั้งกระบวนการ หวังว่าถึงเวลาเธอจะไม่ไปพูดจาเหลวไหลซี้ซั้วบนอินเทอร์เน็ต”
ท่าทางลงจากรถของเยวี่ยเชี่ยนเชี่ยนชะงักไปเล็กน้อย ฝืนเค้นรอยยิ้มออกมาบางเบา “ฉัน... ฉันไม่พูดซี้ซั้วหรอก พวกคุณช่วยฉันไว้ ฉันจะไปพูดซี้ซั้วได้ยังไงกัน”
“ไม่ทำก็ดีแล้ว”