กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 118 หลุมพรางกลางงานเลี้ยง วางแผนทีละก้าว
ฮั่วหรานยิ้มเจื่อน “พี่เหมยกุย ไวน์แดงนี่ผมดื่มไม่ชินจริง ๆ ทั้งเปรี้ยวทั้งฝาด กลืนแทบไม่ลง”
ซือถูเหมยกุยยิ้มบาง “นี่เป็นไวน์ชั้นดีเลยนะ ขวดหนึ่งราคาตั้งสามหมื่นกว่าบาท เหล้าแบบนี้จะดื่มเหมือนเหล้าขาวหรือเบียร์ไม่ได้ นายต้องค่อย ๆ ลิ้มรส ยิ่งละเมียดชิม นายก็จะยิ่งพบข้อดีของมัน มีกลิ่นหอมผลไม้อ่อน ๆ หวานติดลิ้นยาวนาน”
ฮั่วหรานยักไหล่อย่างจนใจ “ผมว่าอย่าไปหัดชินเลยดีกว่า รสนิยมนี้ฟุ่มเฟือยเกินไป ผมดื่มเบียร์ขวดละสองหยวนครึ่ง ซดเต็มคราบไม่อั้น เลี้ยงคนสักสองสามร้อยคนยังใช้เงินไม่เท่าไวน์แดงขวดนี้เลย”
“ต่อไปนายจะต้องก้าวเข้าสู่ชนชั้นสูงแล้วนะ ดื่มไวน์แดงไม่เป็น มันจะเข้าแวดวงนั้นยากมาก”
“พี่เหมยกุย เหตุผลที่ไวน์แดงกลายเป็นกระแสหลักของสังคมชั้นสูง มันเรียบง่ายมาก นั่นเป็นเพราะประเทศเรายังไม่แข็งแกร่งพอ พอประเทศเรากลายเป็นมหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลกเมื่อไหร่ ผมเชื่อว่าตอนนั้นเหล้าขาวจะกลายเป็นมาตรฐานของสังคมชั้นสูง คนอื่นก็จะปรับตัวเข้าหาความเคยชินของเราเอง