Chapter 0116

ตอนที่ 116 อบอุ่นใต้แสงตะวันฝึกร่ายรำ เงอะงะทว่าเปี่ยมสุข

หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาสนุกสนาน ฮั่วหรานก็เข้าสู่ช่วงของการเรียนรู้อย่างเป็นทางการ พรสวรรค์ในการเรียนรู้ของเขาไม่เลวเลย ก่อนหน้านี้ก็เคยฝึกเต้นมาระยะหนึ่ง ประกอบกับเขาฝึกวรยุทธ์มาหลายปี ความยืดหยุ่นและการประสานงานของร่างกายจึงจัดว่าอยู่ในระดับแนวหน้า การเริ่มเรียนเต้นรำจึงทำออกมาได้ดูดีมีทรงอย่างรวดเร็ว

แต่ดูดีมีทรงก็แค่ดูดีมีทรง พอเทียบกับนักเต้นมืออาชีพแล้วแทบดูไม่ได้เลย หากจะเปรียบเทียบว่าท่าทางของเขาราวกับหมีปักผ้าก็ไม่นับว่าดูหมิ่น เงอะงะจนทำให้คนอดหัวเราะไม่ได้

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดพากันหัวเราะครืน คอมเมนต์วิ่งเลื่อนหน้าจออย่างต่อเนื่อง

[ฮ่า ๆ ๆ ๆ เหตุการณ์เสียหน้าขนาดใหญ่ชัด ๆ !]

[ช่วยด้วย ฉันไม่อยากดูฮั่วหรานเต้นเลย น่ากลัวเกินไปแล้ว!]

[ชูซีที่รักทั้งอ่อนโยน ทั้งสวย ฉันก็อยากให้เธอมาจับมือสอนเหมือนกัน!]

เจียงเย่กอดอกยืนอยู่ข้าง ๆ พิงผนังห้องเต้นรำมองดูอย่างออกรสออกชาติ เป็นระยะยังส่งเสียงหยอกล้อ “ฮั่วหราน นายไหวหรือเปล่าเนี่ย ท่าพื้นฐานแค่นี้ยังทำไม่เข้าใจ ศิษย์น้องหญิงของฉันที่เรียนเต้นตอนสามขวบยังดูพลิ้วไหวกว่านายอีก”