เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 115 ชุดรัดรูป มุกแซวล้อเล่น
หน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้นของห้องเต้นรำโปร่งใสสะอาดตา แสงแดดยามอบอุ่นในฤดูใบไม้ร่วงสาดส่องเฉียงทะลุกระจกเข้ามา ทาบลงบนพื้นไม้จริงอันเงาวับอย่างอ่อนโยน ก่อเกิดเป็นดวงแสงอันนุ่มนวลกระจายอยู่ทั่ว
ชูซีมารออยู่กลางห้องตั้งแต่เนิ่น ๆ หล่อนเปลี่ยนเป็นชุดฝึกซ้อมเต้นรำแบบบอดี้สูทสีดำมาตรฐานเรียบร้อยแล้ว ทรงรัดรูปกระชับเข้ากับสรีระอย่างคล่องแคล่ว ขับเน้นเส้นสายช่วงคอและไหล่ที่เรียวระหงผึ่งผาย รวมทั้งแขนขาที่สมส่วนผ่อนคลายจากการฝึกเต้นมานานหลายปีได้อย่างพอดิบพอดี ไม่มีส่วนเกินเทอะทะแม้แต่น้อย เผยให้เห็นความสะอาดตาและท่วงท่าอันสง่างามของนักเต้นอย่างเต็มที่
เสื้อคลุมเต้นรำตัวหลวมสีเทาอ่อนที่สวมทับไว้ด้านนอกพาดไว้บนไหล่อย่างสบาย ๆ ปลายแขนเสื้อพับขึ้นมาถึงท่อนแขนล่างเบา ๆ เผยให้เห็นข้อมือขาวเนียนเรียวบาง ดูสะอาดสะอ้านและเรียบหรู
เท้าของหล่อนสวมรองเท้าฝึกซ้อมเต้นรำพื้นนุ่มสีขาวคู่หนึ่ง ผมยาวถูกมัดรวบเป็นหางม้าสูงอย่างประณีตเรียบร้อยไร้ที่ติ ไม่มีลูกผมหลุดรุ่ย เส้นผมสีดำขลับทิ้งตัวยาวลงมาตามแผ่นหลัง พลิ้วไหวเบา ๆ ตามการขยับปรับท่ายืนเล็ก ๆ น้อย ๆ หน้าม้าบาง ๆ ไม่กี่เส้นตรงหน้าผากเปียกชื้นด้วยเหงื่อเล็กน้อย แนบติดกับหน้าผากอันเกลี้ยงเกลา ช่วยเพิ่มเสน่ห์ชีวิตชีวาอันเป็นธรรมชาติขึ้นมาหลายส่วน