กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 106 จุดจบการคิดแค้น พ่อลูกเกิดรอยร้าว
“เสิ่นหนานซู” รูมเมตหันกลับมาส่งเสียงเรียกคำหนึ่ง จากนั้นก็กลับไปยังเตียงนอนของตัวเอง
เสิ่นหนานซูตั้งแต่กลับมาก็รู้สึกได้ตลอดว่าคนรอบข้างส่งสายตาแปลก ๆ มองมา ตอนนี้จู่ ๆ ก็มีคนมาตามหาเธออย่างน่าประหลาด ทั้งที่คนคนนี้เห็นได้ชัดว่าเธอไม่รู้จัก ทว่าเธอก็ยังคงเดินออกมา
“เธอเป็นใคร เธอมาหาฉันเหรอ” เมื่อมองเด็กน้อยที่ตัวเล็กกะทัดรัดเหมือนกับตัวเองคนนี้ เสิ่นหนานซูก็เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
เด็กสาวกระดิกนิ้ว ส่งสัญญาณให้เสิ่นหนานซูขยับเข้ามาใกล้ เสิ่นหนานซูเข้าใจทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการจะพูดกระซิบกระซาบกับตน จึงรีบยื่นหน้าเข้าไปใกล้ แล้วก็ได้ยินเด็กสาวพูดเสียงเบาว่า “พี่ใหญ่จินข่ายให้ฉันมาหาเธอ”
รูม่านตาของเสิ่นหนานซูขยายกว้างขึ้นในทันใด ตกใจจนเกือบจะกรีดร้องออกมา “เขา...ทำไมเขาถึงให้เธอมาหาฉัน”
“เธอตามฉันมาก็พอ” พูดจบ เด็กสาวก็ไม่สนใจเธอ เดินดิ่งตรงออกไปด้านนอกทันที
เสิ่นหนานซูคิดดูแล้ว ก็ไม่กล้าโทรศัพท์ไปสอบถามยืนยันอะไรกับพี่ใหญ่จินข่าย ตั้งแต่คืนหนึ่งหลังจากการฝึกทหารนักศึกษาในมหาวิทยาลัย ที่จู่ ๆ เธอถูกพี่ใหญ่จินข่ายลักพาตัวไป หลังจากนั้นเธอก็ไม่เคยหลุดพ้นจากการควบคุมของพี่ใหญ่จินข่ายได้อีกเลย