เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 104 หยอกล้อการ์ดกระเซ้าเย้าแหย่สาวงาม
พูดพลางยื่นการ์ดส่งให้ฮั่วหรานอีกครั้ง ฮั่วหรานหนีบการ์ดไว้ระหว่างนิ้วมือข้างซ้ายสองนิ้ว แย้มยิ้มเจ้าเล่ห์เอ่ยถาม “อยากจะตรวจสอบอีกรอบไหมล่ะ”
ชูซียืนขึ้นอย่างกระเง้ากระงอด “จะตรวจ”
พลิกกลับด้าน หัวลูกศรเปลี่ยนทิศทาง พลิกกลับด้านอีก หัวลูกศรก็เปลี่ยนทิศทางอีก “เอาละ เริ่มได้แล้ว” พูดพลางจ้องการ์ดในมือของฮั่วหรานตาแทบไม่กะพริบ จากนั้นก็...
ฮั่วหรานสลับการ์ดไปไว้ที่มือขวา ชูซีพลันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ “ฉันจะตรวจดูอีกที”
ฮั่วหรานได้ยินว่าชูซียังจะตรวจอีก ในใจก็ตื่นตระหนกขึ้นมาเล็กน้อย “เมื่อกี้เธอเพิ่งตรวจไปไม่ใช่เหรอ ทำไมยังต้องตรวจอีกเล่า ดูสิ ในมือฉันก็มีการ์ดใบนี้ใบเดียว”
พูดพลางแบสองมือออกอย่างเป็นธรรมชาติ ส่งการ์ดไปไว้ที่มือซ้าย ชูซีตรวจซ้ำอย่างละเอียดอีกสองรอบ ทั้งยังพลิกดูมือของฮั่วหราน คิดจะหาการ์ดอีกใบที่อาจจะมีตัวตนอยู่ออกมาจากข้างใน ไม่มี ไม่พบอะไรเลย
“คราวนี้ไม่มีปัญหาแล้วใช่ไหม”
“อืม เริ่มได้แล้ว”
ฮั่วหรานส่งการ์ดไปที่มือขวาอีกครั้ง ม่านตาของชูซีพลันหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว “ไม่ถูกต้อง” พูดพลางคว้าแย่งการ์ดไปทันที วางการ์ดลงบนมือซ้ายของตัวเอง ก็ยังคงเป็นแบบนั้น ทุกครั้งที่พลิกจะเปลี่ยนทิศทาง ทว่าพอวางลงบนมือขวากลับแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าจะพลิกอย่างไรก็ชี้ไปที่อีกฝ่าย