กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 84 สยบคนพาลด้วยมือเปล่า ตัวตึงไม่เคยก้มหัว
สีหน้าของกัวฟ่างเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินสลับสีขาว ทั้งโกรธทั้งจนปัญญา กำปั้นที่กำแน่นมีเส้นเลือดปูดโปน แต่กลับทำได้เพียงอดกลั้นเอาไว้ตรง ๆ เขาโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงมานานหลายปี รอนแรมขึ้นเหนือล่องใต้ถ่ายทำกองละครมานับไม่ถ้วน สิ่งที่เขากลัวที่สุดก็คืองูเจ้าที่ประเภทนี้ ไม่พูดเรื่องกฎระเบียบ ไม่กลัวกระแสสังคม กัดไม่ปล่อย หากล่วงเกินจนถึงที่สุดแล้ว การหาสถานที่ถ่ายทำ ที่พัก อาหารการกิน และการถ่ายทำประจำวันของกองละครในภายหลังล้วนจะถูกอีกฝ่ายตามรังควานกลั่นแกล้งในทุกจุด ทั้งโปรเจกต์อาจถึงขั้นต้องแท้งไปโดยตรง
“พี่ไห่ เด็ก ๆ ล้วนเป็นหน้าใหม่ อายุก็ยังน้อย ทนรับเรื่องไม่ไหวหรอก ขอท่านได้โปรดยกมือสูงไว้ชีวิตด้วย” กัวฟ่างข่มอารมณ์เอ่ยอ้อนวอนเสียงเบา พลางพูดก็พลางควักเงินปึกหนึ่งยื่นส่งไป เงินไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็มีหลายพันก้อนอยู่
“สินน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ขอเลี้ยงเหล้าพี่ไห่”
พี่ไห่มองเงินด้วยสายตาเย้ยหยัน แล้วมองกัวฟ่างอีกรอบ เอ่ยอย่างดูแคลนว่า “เลี้ยงเหล้าฉัน แกก็คู่ควรเรอะ” จากนั้นก็มองไปยังเซี่ยจือและชูซี สองสาวที่สวยที่สุดในงานนี้อย่างกำแหง “อยากไป ก็ให้เธอทั้งสองอยู่ดื่มเป็นเพื่อนฉันให้เต็มที่สักสองแก้ว พี่ไห่อย่างฉันอารมณ์ดีแล้ว รับรองว่าพวกแกจะถ่ายละครในหนานตูได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค”