กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 48 เรียกร้องเกินควร ฉีกหน้ากากความเสแสร้ง
ฮั่วหรานฉีกยิ้ม ไม่มีโทสะแม้แต่น้อย “สหาย สายตาไม่ดีก็ใส่แว่น การทักญาติมั่วซั่วไม่ใช่ความเคยชินที่ดีหรอกนะ”
ตัวร้ายชายในละครน้ำเน่าทั่วไปมักจะโมโหอย่างไร้เหตุผลและถูกอีกฝ่ายชี้นำกระแส ทว่าฮั่วหรานกลับไม่เป็นเช่นนั้น จิตใจของเขานิ่งสงบมาก ไม่ยอมเดินตามแผนการของคนพวกนี้เด็ดขาด
เวลานี้หลินเหม่ยชิงก็วิ่งไล่ตามมาทันแล้ว เพราะความร้อนใจจึงทำรองเท้าส้นสูงหลุดหายไปข้างหนึ่ง เดินกะเผลกไปมา
ฮั่วหรานหันกลับไปชำเลืองมองสภาพของเธอแล้วเปิดปากเยาะเย้ยทันที “คุณนายหลิน ตระกูลฮั่วตอนนี้ยากจนขนาดนี้แล้วเหรอ แม้แต่รองเท้าดี ๆ สักคู่ยังไม่มีปัญญาซื้อ หรือจะบอกว่าพวกคุณประหยัดมัธยัสถ์กันเอง แล้วเอาเงินทั้งหมดไปประเคนให้คุณชายน้อยตัวปลอมใช้หมดแล้ว”
ฮั่วเข่ออิ๋งที่อยู่ด้านหลังโกรธจนกระทืบเท้า “ฮั่วหราน อย่ามาพูดจาเหน็บแนมแถวนี้นะ เงินของตระกูลฮั่วพวกเรา จะใช้จ่ายให้ใครก็ไม่เกี่ยวกับนาย”
ฮั่วหรานพอได้ยินก็หัวเราะออกมาอย่างจริงใจสุด ๆ “คุณนายหลิน ลูกสาวคนโตของท่านพูดจริงเหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ งั้นฉันไปละนะ”
หลินเหม่ยชิงมองดูท่าทางกึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้มของฮั่วหราน ในใจทั้งอึดอัดทั้งเจ็บปวด “เสี่ยวหราน ไม่ใช่จ้ะ ไม่ใช่แบบนั้น แม่กับพ่อของลูกปรึกษากันเรียบร้อยแล้ว จะให้หุ้นร้อยละสองของเครือบริษัทไป่เซิ่งแก่ลูก ถือเป็นค่าชดเชยให้ลูกนะ”