Chapter 0012

ตอนที่ 12 ชิงเข้าสู่กระดาน ควบคุมสิทธิ์การเป็นฝ่ายรุกในชีวิต

ฮั่วหรานหลุบตาลง ปลายนิ้วค่อย ๆ รวบเข้าหากัน ยื่นมือไปกุมมือน้อยอันเนียนนุ่มของไป๋อวิ๋นข้างกายอย่างเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เด็กสาวรูปร่างบอบบาง ร่างทั้งร่างแทบจะพิงแนบอยู่ข้างกายเขา ราวกับเด็กที่ยังไม่โตเต็มวัย ยอมให้เขาจูงก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างว่าง่าย

ทั้งสองเพิ่งก้าวพ้นประตูโรงเรียนออกมา ใต้เงามืดริมถนนที่ความมืดของค่ำคืนปกคลุม ร่างร่างหนึ่งที่ยืนอยู่นานแล้วก็ค่อย ๆ ก้าวเดินออกมา

ฝีเท้าของฮั่วหรานชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาดำขลับหรี่ลงเบา ๆ ก้นบึ้งดวงตาพาดผ่านด้วยความประหลาดใจจาง ๆ เสี้ยวหนึ่ง ก่อนจะถูกความเหินห่างอันเป็นปกติเข้าแทนที่ในชั่วพริบตา

วินาทีถัดมา เสียงผู้หญิงที่นุ่มนวลและแฝงไว้ด้วยความคาดหวังจนทรมานใจก็ดังขึ้นกลางความมืดมิด “เสี่ยวหราน สุขสันต์วันเกิดนะ”

ลมราตรีพัดผ่านกิ่งไม้ใบไม้ริมทางเบา ๆ ก่อให้เกิดเสียงสวบสาบแผ่วเบา ฮั่วหรานเม้มริมฝีปากบางแน่น นิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ

ในก้นบึ้งของจิตใจ เขายังคงต่อต้านการรับญาติที่ล่าช้าไปสิบแปดปีนี้ ลึกถึงกระดูกดำไม่อยากพัวพันกับความยุ่งเหยิงน้ำเน่าเรื่องคุณชายน้อยตัวจริงตัวปลอมของตระกูลฮั่ว ยิ่งไม่อยากตกเป็นตัวประกอบสุดรันทดเพื่อส่งเสริมคนอื่นอย่างตัวรองชายใจชั่วในเนื้อเรื่องนิยายสะใจ