เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 10 ความสนุกสุดเหวี่ยงของทุกคน วัยรุ่นที่ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ตามวัย
“เริ่มกินข้าวได้!”
พอสิ้นเสียงประกาศเริ่มกินข้าว ด้านล่างก็พลันคึกคักวุ่นวายขึ้นมาทันที ฮั่วหรานเดินลงจากเวที ถือขวดเบียร์เดินไปคารวะเหล้าตามโต๊ะต่าง ๆ ถ้วยใบเล็กมาก เล็กเสียจนพอให้จิบได้เพียงคำเล็ก ๆ คำเดียว ทว่าทุกคนต่างก็ไม่ถือสา
งานวันเกิดที่มีคนหลายร้อยคน แถมยังเป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกันทั้งหมด ย่อมเห็นได้ชัดถึงฐานะตำแหน่งของฮั่วหรานในสายตาของคนวัยเดียวกัน
คารวะเหล้าไปหนึ่งรอบ ฮั่วหรานก็ถือว่ากินจนอิ่มพอดี คนส่วนใหญ่ต่างก็กินอิ่มแล้วเช่นกัน เพราะไม่มีเหล้า เวลาในการกินจึงไม่นานนัก เมื่อเขากลับขึ้นไปบนเวทีกลางสนามแข่งขันอีกครั้ง หลี่อันหนิงก็นำหน้า โดยมีเด็กสาวอีกสี่คนแยกอยู่ซ้ายขวา กำลังเข็นรถเค้กคันหนึ่งเดินเข้ามา