กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราชาซอมบี้ที่กำลังสิ้นใจ เสียงระเบิดที่กึกก้อง...
และร่างที่เปื้อนสีแดงฉานของผู้เป็นที่รัก
คนคนหนึ่งจะมีเลือดไหลออกมาได้มากขนาดนี้ได้อย่างไร?
เลือดอุ่น ๆ ซึมเปื้อนผืนดินใต้เท้าของเขา ราวกับดอกไม้ที่บานจนสุดแล้วร่วงโรยลงในพริบตา
ในใจของเสิ่นเฉาเซิ่งพลุ่งพล่านด้วยความหวาดหวั่นและความเลื่อนลอย
จากนั้นก็เป็นความเจ็บปวดแสนสาหัสยามลำคอถูกเฉือน และความเงียบงันเมื่อถูกความมืดกลืนกินจนหมดสิ้น
เขาคิดว่า แม้เขาจะมาถึงช้าไป
แต่เวลาที่จะตามเธอไป อาจจะทันได้พบกันเป็นครั้งสุดท้ายที่ไหนสักแห่งในนรกหรือสรวงสวรรค์ก็ได้
คนที่เขารัก คนของเขา...
“เฉาเซิ่ง... เสิ่นเฉาเซิ่ง!”