เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวี่มู่หยางกอดรัดเอวของไป๋เนี่ยนชูแน่นไม่ยอมปล่อย แต่วนเวียนคิดอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า
แค่เป็นแฟนยังไม่พอ ยังห่างไกลจากคำว่าพอมาก
แม้พวกเขาจะเปิดเผยความสัมพันธ์และประกาศความสัมพันธ์แล้ว แต่พูดกันตามตรง สถานะแฟนก็ยังเป็นเพียงมีชื่อแต่ไร้สถานะที่แท้จริง
ถ้าวันหนึ่งไป๋เนี่ยนชูเจอคนที่ดีกว่า เขาจะทำยังไง
ถ้าเธอถูกของชิ้นใหญ่ชิ้นเล็กคนอื่นล่อลวงไป เขาจะทำยังไง
ยิ่งสวี่มู่หยางคิดก็ยิ่งวิตกกังวล ยิ่งคิดก็ยิ่งกระสับกระส่าย
เดิมทีแผนของเขาคือจะพยายามทำงานต่ออีกสักสองสามปี รอเก็บเงินได้มากพอแล้วค่อยขอแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่
แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่าทำแบบนั้นไม่ได้ เขารอนานขนาดนั้นไม่ไหว สองสามปีเพียงพอให้เกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายแล้ว
“หน้าอกผมอึดอัดจัง…” สวี่มู่หยางลากเสียงยาว “ต้องให้ชูเป่าจูบถึงจะหาย”