กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไป๋เนี่ยนชูไม่รู้จะพูดอะไรดี
เฉินอวี่เจ๋อไม่เพียงแต่คิดมากเรื่องรอยจูบตามตัวเธอ ถึงขั้นทำกี่ครั้งกับคนรักก็ยังต้องซักให้กระจ่าง
เธอไม่ใช่สมุดบัญชีสักหน่อย จะจำเรื่องพวกนี้ได้ละเอียดได้ยังไง
เห็นไป๋เนี่ยนชูเงียบอีกครั้ง แววตาของเฉินอวี่เจ๋อก็หม่นลงเล็กน้อย เขาก้มลงกัดติ่งหูเธอคำหนึ่ง
น้ำหนักนั้นกะพอดีเป๊ะ ทั้งทิ้งร่องรอยไว้ได้ และไม่ทำให้เธอเจ็บจริง ๆ
หลังกัดเสร็จ ริมฝีปากก็ถูลูบอยู่บนผิวที่แดงเรื่อนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะปล่อยอย่างพอใจ
ไป๋เนี่ยนชูยกมือตบเขาไปฉาดหนึ่ง เสียงดังแจ๋ว
“เฉินอวี่เจ๋อ นายพอได้แล้วนะ”
การถูกตบหน้าถือเป็นรายการประจำแทบทุกครั้งที่เจอกัน