ตอนที่ 223 ให้ผมอยู่ข้างคุณ

หลิงเยี่ยนไม่ได้อยู่บ้าน

ก็จริง

ถ้าหลิงเยี่ยนอยู่ ไป๋เนี่ยนชูจะยอมให้เขาเข้ามาในบ้านได้ยังไง

…ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาหึงสะเปะสะปะ

นี่เป็นครั้งแรกที่ซูอี้อันก้าวเข้ามาในบ้านของเธอ แต่เขาไม่มีอารมณ์จะสำรวจมองไปรอบ ๆ

สายตาของเขาจับจ้องไป๋เนี่ยนชูไม่วาง

ไป๋เนี่ยนชูนั่งอยู่บนโซฟา ผมสีดำถูกรวบไว้อย่างลวก ๆ ไปด้านหนึ่ง เผยให้เห็นลำคอขาวผ่องเรียวยาว รองเท้าแตะสำหรับใส่ในบ้านถูกวางไว้ข้างกาย เท้าเรียวคู่นั้นเหยียบอยู่บนพรมเนื้อนุ่ม งดงามประณีตราวกับผลงานศิลปะที่แกะสลักจากหยกขาว

เมื่อได้ยินเสียง เธอเงยตาขึ้นมองเล็กน้อย ภาพตรงหน้ามีความงดงามบางอย่างที่ซูอี้อันยากจะบรรยาย

ซูอี้อันมองจนเหม่อลอย