ตอนที่ 216 อย่าปฏิเสธผม

กู้จิ่นสิงเข้ามาใกล้มาก จนได้กลิ่นหอมหวานสดชื่นจากตัวไป๋เนี่ยนชู

กลิ่นนั้นบางเบาเป็นเส้นสาย ชวนให้ติดใจ

อาจเพราะแอลกอฮอล์เพียงน้อยนิดทำให้เขตแดนของเหตุผลพร่ามัว ร่างกายของเขาจึงตอบสนองเร็วกว่าสติ ทั้งตัวเอนเข้าไปทางเธออีกก้าว อยากดมให้ชัดขึ้นอีกหน่อย

วินาทีถัดมา ไป๋เนี่ยนชูก็หยุดเขาไว้

“พี่จิ่นสิง?”

เมื่อได้ยินคำเรียกนั้น กู้จิ่นสิงราวกับถูกความร้อนลวก ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านตามไปด้วย

ราวกับคำเพียงไม่กี่คำนี้มีน้ำหนักจริง ๆ ตกลงบนเส้นประสาทที่เปราะบางที่สุดของชายคนนี้

“ขอโทษนะ… ทำให้เธอตกใจหรือเปล่า”

เสียงของกู้จิ่นสิงต่ำลง ค่อย ๆ คว้าข้อมือของไป๋เนี่ยนชู