กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไป๋เนี่ยนชูนอนกลางวันไปงีบหนึ่ง
แต่ในความฝันกลับเหมือนมีบางสิ่งพันธนาการเธอเอาไว้
เงาดำร่างสูงใหญ่สายนั้นเลื้อยพันขึ้นมา จากข้อเท้า ข้อพับเข่า เอวและหน้าท้อง รัดแน่นขึ้นทีละนิ้ว ก่อนจะรัดเข้ากับหัวไหล่และโอบเธอไว้ในอ้อมกอดที่ไร้ช่องว่าง ยิ่งเธอดิ้นรน สิ่งนั้นก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น แขนขาของเธอราวกับจมอยู่ในทะเลลึกจนไม่อาจออกแรงได้แม้แต่น้อย
ไม่เพียงเท่านั้น สิ่งที่พันรัดเธอยังลิ้มลองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างละเอียดถี่ถ้วน จนทั่วทั้งใบหน้าและร่างกายของเธอมีแต่สีชมพูไม่ก็แดง
ตอนตื่นขึ้นมา เธอรู้สึกเหมือนกระดูกทั่วร่างแทบจะแหลกสลาย
(…)เกิดความรู้สึกชาวาบประหลาดขึ้นมา
ไป๋เนี่ยนชู:“……”
เธอแทบจะเคยชินกับความรู้สึกแบบนี้แล้ว
“ออกมา”