กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไป๋เนี่ยนชูถูกเฉินอวี่เจ๋อโอบอุ้มออกมา
หากจะบอกว่าอุ้มก็คงไม่ถูกนัก เรียกว่าประคองติดตัวออกมาน่าจะเหมาะกว่า—
มือข้างหนึ่งของเฉินอวี่เจ๋อโอบเอวเธอไว้ ส่วนอีกข้างรองใต้ข้อพับเข่า ประคองร่างเธอทั้งร่างไว้ในอ้อมแขนอย่างมั่นคง ราวกับกำลังอุ้มของล้ำค่าที่สุดของเขา ฝีเท้าเบาหวิวจนแทบจะลอยขึ้นไปบนอากาศ
หมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้เงียบสงบมาก ประกอบกับช่วงเวลานี้แทบไม่มีลูกบ้านออกมาเดินเล่น ดังนั้นตั้งแต่ต้นจนจบจึงไม่มีใครสักคนสังเกตเห็นพวกเขา
ต่อให้มีคนเห็น ก็คงคิดเพียงว่าเป็นคู่รักคู่หนึ่งกำลังหยอกล้อกัน
เฉินอวี่เจ๋อราวกับแมวที่แอบขโมยกินปลา พาไป๋เนี่ยนชูกลับบ้านอย่างลับ ๆ…ไม่สิ อย่างเปิดเผยต่างหาก