กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉินอวี่เจ๋อแข็งค้างอยู่กับที่ หัวใจเต้นโครมครามราวกับกลองศึก
สายตาของเขากวาดไล่ไปบนตัวไป๋เนี่ยนชูทีละนิดทีละหน่อย
เธอยังสวยเหมือนเดิม เฉินอวี่เจ๋อคิด
ทั้งที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่กลับเย็นชาผ่องผุดราวกับดวงจันทร์บนฟ้า
ผมสีดำรวบไว้ด้านหลัง เหลือเพียงปอยผมสองสามเส้นทิ้งตัวลงข้างหู ยิ่งขับให้ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือขาวผ่องราวกับเครื่องเคลือบ เปล่งประกายเย็นใส ชุดนอนสีชมพูอ่อนเนื้อผ้านุ่มแนบเบา ๆ กับเรือนกาย เผยให้เห็นเอวบาง...
ลูกกระเดือกของเฉินอวี่เจ๋อกลืนขึ้นลง
สายตาของเขาหยุดอยู่บนตัวเธอสองสามวินาที ก่อนจะเบือนหนีไปก่อนที่ตาจะประสานกัน
เขามองเธอนานไม่ได้
แบบนั้นมันชัดเกินไป