ตอนที่ 186 ได้ไหม

ร่างผอมเพรียวโน้มเข้ามา โอบไป๋เนี่ยนชูไว้ในอ้อมแขน

ใบหน้าของหลิงเยี่ยนช่างเกิดมาดีจริง ๆ ทั้งคิ้วตางดงาม โครงหน้าหล่อเหลา ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็สะดุดตาไปหมด เพียงแต่ปกติเขาสวมแว่นจนชิน ความงดงามนี้จึงถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด

เขาเงียบขรึมพูดน้อยในรายการมากเพียงใด ท่าทีที่มีต่อไป๋เนี่ยนชูก็อ่อนโยนว่าง่ายมากเพียงนั้น ราวกับแมวที่ถูกฝึกจนเชื่อง ว่าง่ายเสียจนน่าบีบน้ำออกมาได้

ดังนั้น เมื่อเขาเค้นคำวิงวอนที่แทบจะเรียกได้ว่าต่ำต้อยออกมาจากส่วนลึกของลำคอ

ตอนที่เรียกเธอว่าพี่สาวไปพลาง ขอร้องเธออย่าทิ้งเขาไปพลาง…

ไป๋เนี่ยนชูก็ใจอ่อนลงเล็กน้อย

“ฉันไม่ได้จะทิ้งนาย อย่าคิดมาก”

“…อืม”