ตอนที่ 174 ในฐานะพี่ชาย

น้ำเสียงนี้แฝงความไม่พอใจจาง ๆ ฟังดูหนักแน่นไม่น้อย

ไป๋เนี่ยนชูเพิ่งหันกลับมา ข้อมือก็ถูกคว้าเอาไว้ ร่างทั้งร่างถูกดึงถอยหลังเข้าไปในอ้อมกอด

แก้มแนบเข้ากับแผงอกกว้างแข็งแรง กลิ่นอายคุ้นเคยโอบล้อมลงมา เป็นกลิ่นสนเฟอร์ที่ติดตัวกู้จิ่นสิง

กู้จิ่นสิงกอดปกป้องเธอไว้ในอ้อมแขน ราวกับแม่ไก่กำลังปกป้องลูกเจี๊ยบ ไม่อยากให้เส้นผมของเธอโผล่ออกมาแม้แต่เส้นเดียว

ราวกับต้องการแยกเธอออกจากผู้ชายคนอื่นโดยสิ้นเชิง

“เมื่อกี้นายกำลังทำอะไรกับเสี่ยวชู?”

กู้จิ่นสิงเอ่ยกับซูอี้อัน น้ำเสียงสุขุมมั่นคงเช่นเคย สายตากวาดผ่านร่างซูอี้อัน ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากซึ่งดูราวกับเคลือบด้วยประกายน้ำ ดวงตาชะงักไปชั่วขณะ

สายตานั้นแผ่วเบา และผ่านไปอย่างรวดเร็ว