ตอนที่ 157 ลูกหมาคิดถึงคุณแล้ว!

ปฏิกิริยาแรกของหลิงเยี่ยนคือแกล้งหลับ

‘ฉันยังไม่ตื่น’

หลิงเยี่ยนท่องประโยคนี้ซ้ำ ๆ อยู่ในใจ แต่ขนตากลับสั่นไม่หยุด

ไป๋เนี่ยนชูรู้สึกได้ว่ามือที่กอดแขนของเธอชะงักแข็งไปชั่วขณะ

เธอไม่ได้เปิดโปงเขา

ระบบเองก็ตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย 【อือ… กี่โมงแล้ว?】

มันเหลือบมองเวลา ก่อนจะฟุบกลับไปข้างหมอนของไป๋เนี่ยนชู

【ผู้ถือครอง เพิ่งห้าโมงกว่าเอง… นอนต่อเถอะ】

ในเมื่อทุกคนตื่นแล้ว ไป๋เนี่ยนชูจึงดึงมือของตัวเองกลับ

มือซ้ายดึงออกจากฝ่ามือของเฉินอวี่เจ๋อ ส่วนมือขวาก็หลุดออกจากอ้อมแขนของหลิงเยี่ยนเช่นกัน