ตอนที่ 155 จูบผมสักครั้งได้ไหม

ตอนนี้เฉินอวี่เจ๋อดูย่ำแย่อย่างบอกไม่ถูก

ขนตาสั่นระริกอย่างรุนแรง เขาเม้มฟันแน่นพยายามกลั้นหมอกในดวงตาไว้ แต่น้ำตาก็ยังไหลลงมาโดยไม่อาจควบคุม ทีละหยด ๆ ตกลงบนซอกคอของไป๋เนี่ยนชู กระเซ็นเป็นแอ่งน้ำร้อน ๆ

【ร้องไห้ ๆ ๆ เอาแต่ร้องไห้】ระบบอดไม่ได้ที่จะด่า 【โชคดีของเธอถูกร้องไห้จนหมดเกลี้ยงแล้ว!】

ไป๋เนี่ยนชู: ‘……’

อืม ก็มีเหตุผลอยู่

เธอยื่นมือไปด้านหลังศีรษะของเฉินอวี่เจ๋อ ดึงปลายผมเบา ๆ เป็นเชิงบอกให้เขาเลิกซบหน้าร้องไห้เสียที

เฉินอวี่เจ๋อเงยหน้าขึ้นอย่างว่าง่าย รอยแดงตรงหางตายังไม่จางหายไปหมด

ท่ามกลางดวงตาที่เอ่อล้นด้วยน้ำตา โครงหน้าอันแหลมคมเดิมของเขาก็เปียกชื้นและอ่อนโยนลง