ตอนที่ 133 หนุ่มจิ้งจอกชัด ๆ

“ขอโทษที่ให้รอนะ”

หลังจากซูอี้อันพักฟื้นเรียบร้อยแล้ว เขาก็กลับมาเป็นคนพูดจาช้า ๆ อ่อนโยน หางคิ้วโค้งเป็นรอยยิ้มแบบนั้นอีกครั้ง

“ไปกันเถอะ เนี่ยนชู” เขาเอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวล

มองไม่ออกเลยว่าเขาจะกล้าทำเรื่องแอบจูบ แถมยังหลบอยู่ในห้องน้ำ กลั้นเสียงหอบ//หายใจไว้ พร้อมกับใช้……

ระบบแค่นเสียงหึ: 【แสร้งทำเป็นดี!】

กล้าทำแต่ไม่กล้ารับ ซูอี้อันคนนี้ก็เป็นแค่หนูตัวหนึ่งเท่านั้น

อย่าคิดว่ากดเสียงต่ำแล้วมันจะไม่รู้

ตอนที่เขากำลัง(…)อยู่ ปากยังเรียกชื่อของผู้ถือครอง

‘……’ ไป๋เนี่ยนชูไม่สนใจ ปล่อยให้มันนั่งอยู่บนไหล่ของซูอี้อัน ระบายอารมณ์ด้วยการดึงตรงนั้น แงะตรงนี้

ครั้งนี้ไม่เหยียบอยู่บนหัวคนแล้ว