กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูอี้อันเม้มริมฝีปาก
ความรู้สึกผิดหวังจากช่องว่างที่กว้างใหญ่หนักอึ้งกดทับอยู่ในอก
เขามองเวลาบนนาฬิกาแขวนผนัง
หกนาฬิกาสี่สิบเจ็ดนาที
อีกสิบสามนาทีจะถึงหนึ่งทุ่มเวลาเปิดไลฟ์
ไฟแดงบนกล้องยังไม่ติด ทีมงานก็ยังไม่มาถึง ทั้งห้องเงียบจนเหลือเพียงเสียงหายใจของพวกเขา
ซูอี้อันยันแขนขึ้น ขยับตัวเบาราวกับกำลังทำเรื่องที่เปิดเผยไม่ได้
ความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
เขาโน้มตัวลง ค่อย ๆ เข้าใกล้ใบหน้านิ่งสงบยามหลับนั้น
ลังเลอยู่ชั่วขณะหนึ่ง