กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สองคนนี้ต้องเหยียบโขดหินถ่ายรูปกัน
โขดหินสูงต่ำไม่เสมอกัน แถมยังลื่นจนล้มได้ง่าย ซูอี้อันแทบจะทุกก้าวที่ยืนมั่นแล้ว ก็เอียงตัวไปด้านข้าง ยกฝ่ามือลอยไว้ตรงใต้ข้อศอกของไป๋เนี่ยนชู
เป็นท่าที่พร้อมจะประคองเธอได้ทุกเมื่อ
“ระวังหน่อย โขดหินอาจจะลื่นนิดหน่อย”
ไป๋เนี่ยนชูก็ไม่อิดออด วางมือลงบนฝ่ามือเขา
กระโปรงที่เธอใส่นั้นยาวไปหน่อย ชายกระโปรงเปียกน้ำคลื่นไปมุมหนึ่ง
ซูอี้อันช่างรู้งาน เขาก้มตัวลงช่วยเธอช้อนชายกระโปรงขึ้นทันที ท่าทางเป็นธรรมชาติราวกับเป็นนิสัยที่สลักไว้ในกระดูก
ช่างภาพเห็นภาพนี้ผ่านช่องมองภาพ แรงบันดาลใจก็ผุดขึ้นมาทันที