ตอนที่ 103 ทำไมเขาถึงได้คืบจะเอาศอกขนาดนี้

ทุกครั้งที่หลิงเยี่ยนเป็นเหมือนเม่นตัวหนึ่ง พอได้รับบาดเจ็บก็อยากหลบซ่อนตัว

ไป๋เนี่ยนชูจะหลบผ่านหนามเหล่านั้น แล้วไปสัมผัสแก่นกลางอันเปราะบางและไม่มั่นคงของเขา

นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้หลิงเยี่ยนตกหลุมรักเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้นด้วยเช่นกัน ไป๋เนี่ยนชูสามารถค้นพบมุมที่อ่อนโยนที่สุดของเขาได้อย่างแม่นยำเสมอ แล้วโอบกอดความเดียวดายของเขาไว้อย่างแผ่วเบาเหมือนกับการกอดในครั้งก่อน ๆ

เธอเป็นคนเดียวที่ยินดีเข้าใกล้และยินดีโอบรับเขาเสมอ

“...ร้องไห้อีกแล้วเหรอ?”

ไป๋เนี่ยนชูถอนหายใจเบา ๆ