กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอคิดแบบนี้ น้ำตาของเฉินอวี่เจ๋อก็ไหลหนักกว่าเดิม
เขาถึงกับเริ่มกล่าวโทษเธอ พยายามใช้เหตุผลอันงุ่มง่ามและบอบบางมาผูกมัดเธอไว้
“ผมเคยไปรับไปส่งเธอ เคยทำอาหารเช้ากับอาหารเย็นให้เธอ เคยไปเดตด้วยกัน เคยให้ของขวัญเธอ…ไป๋เนี่ยนชู ผมยังเคยถูกเธอลูบหน้าอกด้วย”
“แล้วเมื่อกี้…นั่นคือจูบแรกของผม”
“ทั้งหมดนี้เป็นครั้งแรกอันล้ำค่าของผม”
“คุณหนูใหญ่ไป๋ ผมเป็นผู้ชายที่มีความรับผิดชอบสูง และผมก็ให้ความสำคัญกับครั้งแรกมาก ดังนั้น…เธอจะไม่รับผิดชอบไม่ได้”
ไป๋เนี่ยนชู: “……”
นี่มันโลกอะไรกันแน่
แค่แตะหน้าอกผู้ชายก็ต้องรับผิดชอบแล้วหรือ
อีกอย่าง——ครั้งนั้นบนรถเป็นความผิดของเฉินอวี่เจ๋อชัด ๆ เธอถึงได้เผลอชนหน้าอกของเขา