เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่ทั้งสามคนกลับมาถึงบ้านหัวใจเต้นแรงก็ดึกมากแล้ว
สวี่มู่หยางเดินนำอยู่หน้าสุด เขาเปิดประตูอย่างย่องเบา เกรงว่าเสียงกุกกักระหว่างเดินจะรบกวนแขกรับเชิญที่กำลังหลับอยู่ชั้นบน
แต่คิดไม่ถึงว่าพอเปิดประตูเข้าไป ไฟในห้องนั่งเล่นยังเปิดอยู่ และมีคนนั่งอยู่บนโซฟาหลายคน เห็นได้ชัดว่าทุกคนกำลังรอพวกเขากลับมา
“กลับมาแล้วเหรอ?” เจียงเหมิงหาวเบา ๆ ก่อนลุกขึ้นทั้งผ้าห่มคลุมไหล่ แล้วเดินเอื่อย ๆ ไปข้างกายไป๋เนี่ยนชู
เธอเหมือนลูกแมวตัวหนึ่งที่ง่วงจนแทบจะหลับอยู่แล้ว แต่ยังดึงดันรอเจ้าของกลับบ้าน
จู่ ๆ เธอก็หรี่ตาแล้วขยับเข้าไปดมพวกเขาใกล้ ๆ
“ดีนี่ พวกนายสามคนแอบไปกินของอร่อยข้างนอกโดยไม่บอกพวกเรา!”
ทันทีที่คำว่า “แอบกิน” หลุดออกมา อากาศในบ้านหัวใจเต้นแรงก็พลันหยุดนิ่ง ราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียง