กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เนี่ยนชู ฉันเอาน้ำขิงมาให้”
“เนี่ยนชู ของขวัญสำหรับเธอ”
สวี่มู่หยางถือแก้วอยู่ทางซ้าย ซูอี้อันถือของขวัญอยู่ทางขวา ไม่มีใครก้าวไปข้างหน้า และไม่มีใครยอมถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว
เมื่อเทียบกับสวี่มู่หยางที่มีผมสีทองและดวงตาสีฟ้าโดดเด่นสะดุดตาไปทุกส่วน ซูอี้อันกลับไม่มีความก้าวร้าวแม้แต่น้อย
แสงไฟบนระเบียงทางเดินสาดลงบนร่างของเขา ไม่ว่าจะเป็นความอบอุ่นอ่อนโยนระหว่างคิ้วและดวงตา หรือความสุภาพพอดีในทุกอิริยาบถ ล้วนทำให้เขาดูอ่อนโยนราวกับสายน้ำ
ราวกับหยกงามที่โอบอุ้มไว้ในอ้อมแขน เปล่งประกายอย่างสงบนิ่งโดยไม่แสบตา