ตอนที่ 51 ใหญ่ไม่พอเหรอ

จากสวนสาธารณะชิงซานกลับถึงบ้านหัวใจเต้นแรง ก็เกือบสี่ทุ่มในตอนกลางคืนแล้ว

“เนี่ยนชู—เธอพักหรือยัง?”

เสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอกห้อง ไป๋เนี่ยนชูเปิดประตูพลางเช็ดผมที่เปียกไปด้วย

เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จและล้างเครื่องสำอางอ่อน ๆ บนใบหน้าออก ผมยาวสีดำที่เปียกน้ำสยายอยู่ด้านหลังไหล่ หยดน้ำเกาะอยู่บนแพขนตา ทำให้ดวงตาเย็นชาคู่นั้นดูฉ่ำวาวยิ่งขึ้น ถัดลงมาคือริมฝีปากบางที่ถูกไอร้อนรมจนชุ่มฉ่ำเป็นพิเศษ มีสีแดงสดและเย้ายวนกว่าปกติ

แม้แต่คนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักเธอ หากได้เห็นสภาพเช่นนี้ก็ยังอดมองซ้ำสองครั้งไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเพื่อนร่วมบ้านที่หลงใหลเธอ

“ฉันเอง”