กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนเย็น ไป๋เนี่ยนชูกับอีกสองคนกลับมาถึงบ้านหัวใจเต้นแรง พอดีกับช่วงมื้ออาหาร
ซูอี้อันทำอาหารอร่อยเต็มโต๊ะอย่างที่เขาพูดไว้จริง ๆ
เมื่อเห็นไป๋เนี่ยนชูกลับมา รอยยิ้มบนใบหน้าซูอี้อันก็เพิ่มขึ้นหลายส่วน แต่พอสายตากวาดไปเห็นผู้ชายสองคนที่ครอบครองเวลาของเธอไปทั้งวัน ความอ่อนโยนในดวงตาก็หายไปอีกครั้ง
“เที่ยวสนุกไหม” เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
สายตาของทุกคนลอบกวาดมองไปทางนั้น หลิงเยี่ยนยังคงเงียบเหมือนเช่นเคย ส่วนสีหน้าของหลินเจาก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก
“อืม”
คำตอบของทั้งสองคนดังขึ้นพร้อมกัน แต่ทุกคนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าอารมณ์ของหลิงเยี่ยนดูดีกว่าหลินเจา
จากนั้นพวกเขาก็หันความสนใจกลับมาที่ไป๋เนี่ยนชู