ตอนที่ 37 เราเคยมีอะไรกันเหรอ

ดูเหมือนมนุษย์เราทุกคนจะชอบทำตัวให้ตัวเองเจ็บ

สิ่งที่เมื่อก่อนเอื้อมมือก็ได้มา กลับทำเป็นดูถูกเหยียดหยาม พอวันนี้ไม่อาจได้มาอีก ก็เอาแต่เฝ้าคิดถึงไม่รู้จบ

หลินเจาเองก็อธิบายความรู้สึกของตัวเองไม่ถูก

ด้านหนึ่งเขารู้สึกไม่ยินยอมและใจหายเหมือนสูญเสียบางอย่างไป แต่อีกด้านหนึ่ง หากให้เขาย้อนกลับไปในอดีต…เขาก็คงไม่ทำอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี

คนที่เขาใส่ใจคือไป๋เนี่ยนชูในตอนนี้

เขาอยากกลับไปเป็นคนที่สนิทสนมไร้ช่องว่างกับเธอเหมือนในวัยเด็ก คนคนนั้นก็คือคนที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเขาในเวลานี้

แค่ห่างกันไม่กี่เดือน คนเราจะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้เลยหรือ

ไม่ว่าอย่างไร…จิตใต้สำนึกของหลินเจาก็ไม่อยากเอาไป๋เนี่ยนชูในตอนนี้ไปรวมเป็นคนเดียวกับเธอในอดีต