ตอนที่ 3 จดจำกลิ่นของเธอ

แววตาของสวี่มู่หยางตรงไปตรงมาและเร่าร้อน ด้านหลังเขาราวกับมีหางที่มองไม่เห็นกำลังส่ายอย่างบ้าคลั่งจนไม่อาจละสายตาได้

ไป๋เนี่ยนชูชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเงยหน้ามองตอบสวี่มู่หยางอย่างเงียบสงบ

ดวงตาคู่นั้นของเธอสวยเกินไปจริง ๆ …เมื่อมองจากมุมของสวี่มู่หยาง แสงยามเช้าส่องผ่านม่านตาดำสนิทราวกับหมึกที่สาดกระจาย ทำให้มันยิ่งสว่างและกระจ่างใสขึ้น ทว่าแววตายามมองผู้คนของเธอกลับจดจ่อเป็นพิเศษ สวี่มู่หยางจึงถูกวังวนที่มองไม่เห็นนี้ดูดรั้งไว้อย่างแน่นหนา จนเกือบจมดิ่งลงไปในห้วงลึกไร้ก้นบึ้ง

แต่ความจริงแล้ว สายตาของไป๋เนี่ยนชูหยุดอยู่บนตัวเขาเพียงชั่วครู่เท่านั้น

ทั้งความจดจ่อ ทั้งวังวน ล้วนเป็นเพียงจินตนาการไร้เหตุผลของสวี่มู่หยาง

ไป๋เนี่ยนชูเข็นกระเป๋าเดินทางเข้าไปในบ้าน ก่อนปิดประตูลง