กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอป้ากัวได้ยินว่าลูกชายบาดเจ็บ ก็เป็นลมล้มทั้งยืนทันที
ทุกคนช่วยกันอย่างลนลานประคองป้ากัวมานั่งบนม้านั่งยาวตรงป้อมยาม
กัวเจี้ยนปินซบอยู่บนตักป้ากัวร้องไห้ฮือ ๆ
หยางลั่วลั่วป้อนน้ำที่หยดของเหลววิญญาณหลานโป๋ให้ป้ากัว ไม่นานป้ากัวก็ฟื้นขึ้นมา
น้ำตาก็ไหลพรากออกมา
“ลูกเอ๋ย แม่มาแล้ว เมียกับลูกของลูกก็มาแล้ว ลูกต้องอยู่ดี ๆ นะ”
หลี่หมิงเฉิงรีบพูดว่า “ป้า รองผู้บังคับกองพันกัวได้รับบาดเจ็บ ไม่มีอะไรหนักหนา ป้าไม่ต้องร้อนใจ”
ป้ากัวถึงมีเรี่ยวแรงขึ้นมาบ้าง ฝืนพยุงตัวลุกขึ้น แล้วดึงกัวเจี้ยนปินเดินจากไป
หลี่หมิงเฉิงพาหยางลั่วลั่วกับหลานต้านีสองครอบครัวเดินมุ่งไปยังเขตครอบครัวทหาร