กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เดินหยุดสลับกันไป ผ่านไปสิบวัน
สี่ครอบครัวเดินจนเหนื่อยอ่อนแทบขาดใจ อาศัยเพียงแก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณประคองมาจนถึงตอนนี้
เช้าวันนี้ หลังกินข้าวเช้าเสร็จ พวกเขาก็เก็บข้าวของของตัวเองแล้วเดินต่อ
เดินเลียบไปตามทางใหญ่ได้หนึ่งลี้ ก็เห็นรถม้าคันใหญ่เทียมม้าสองตัวแล่นเข้ามาข้างหน้า
นี่เป็นรถที่ดีที่สุดเท่าที่พวกเขาเห็นมาตั้งแต่ลงจากรถไฟเล็ก
ทุกคนดีใจกันยกใหญ่ พอเห็นว่ารถม้าคันนั้นวิ่งตรงมาทางพวกเขา ทิศทางไม่ผ่านเส้นทางของตน ก็เหี่ยวลงอีก
“แม่ แม่ ผมมารับแม่แล้ว แม่”
ในตอนที่ทุกคนกำลังผิดหวังและจิตใจตกต่ำ เสียงหนึ่งที่ดังกังวานก็ดังขึ้น