กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 164: บุกยึดเมือง เกลี้ยกล่อมเทพารักษ์ประจำเมืองให้ยอมจำนน
“นาย นายก็เป็นอสูรเหมือนกันเหรอ!?”
ลวี่พั่วเอ๋อร์ชี้ไปที่ปี้ฟาง ก่อนหันไปมองหงหลีเอ๋อร์แล้วตะโกนอีกครั้งว่า “พี่สาว ผู้ชายคนนี้ก็เป็นอสูรเหมือนกัน! ดูปากเขาสิ อ้าได้กว้างขนาดไหน! กินเร็วกว่าฉันอีก!”
ตอนนั้นหงหลีเอ๋อร์เพิ่งกินเนื้อปลาไปไม่กี่คำ เธอมองปี้ฟางด้วยสีหน้าประหลาดใจ ก่อนยื่นปลาย่างในมือออกไปแล้วพูดเบา ๆ ว่า “ท่านแม่ทัพหิวมากเลยเหรอคะ? เอาปลาของฉันไปกินก็ได้นะคะ จริง ๆ ฉันไม่หิวหรอก”
“โอ๊ย!”
ลวี่พั่วเอ๋อร์ตะโกนว่า “ฉันบอกว่าเขาเป็นอสูร ไม่ได้บอกว่าเขาหิวสักหน่อย!”
ปี้ฟางหุบปากลง หน้าท้องขยับยุกยิกเล็กน้อย ก่อนกลับเป็นปกติ เขามองหงหลีเอ๋อร์แล้วส่ายหน้า “ขอบคุณสำหรับน้ำใจนะครับ ผมอิ่มแล้ว”
“โอเค”
หงหลีเอ๋อร์พยักหน้า จากนั้นจึงชักมือกลับแล้วค่อย ๆ แทะปลาต่อ
“นายเป็นอสูรหรือเปล่า? นายเป็นอสูรใช่ไหม?”