กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 112: ป้อนพลังมหาศาล หลอมดาบในท้อง
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ปี้ฟางค่อยๆ รู้สึกถึงการมีอยู่ของร่างกาย ราวกับคนที่ถูกแช่แข็งจนชาแล้วกลับมารับรู้ถึงเลือดเนื้อได้อีกครั้ง
เริ่มจากศีรษะ ตามด้วยผิวหน้า ลำคอ หน้าอก ท้อง และท้องน้อย
จากนั้นความร้อนก็ค่อยๆ แผ่ขยายออกไป แขนขาค่อยๆ กลับมารับความรู้สึกเช่นกัน สุดท้ายจึงเป็นนิ้วมือกับนิ้วเท้า!
นิ้วมือทั้งสองข้างของปี้ฟางขยับเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ กำแน่นเป็นหมัด
วินาทีต่อมา ปี้ฟางก็ลืมตาขึ้น!
แววตาเปล่งประกายระยิบระยับ สุกสกาวราวดวงดาว!
ไอร้อนสายแล้วสายเล่าพวยพุ่งออกจากร่างของปี้ฟางไม่หยุด วิหารหัวใจคำรามกึกก้อง เลือดไหลทะลักราวแม่น้ำสายใหญ่ ซัดไล่ความหนาวเย็นทั้งหมดออกไป
เมื่อมองไปรอบๆ ก็พบว่าหิมะน้ำแข็งยังคงอยู่เช่นเดิม เพียงแต่มีรูปสลักน้ำแข็งเพิ่มขึ้นมาอีกสิบกว่าร่าง