บทที่ 87: อานุภาพของดาบเจ็ดบาดแผล

บทที่ 87: อานุภาพของดาบเจ็ดบาดแผล

ปี้ฟางมองตำราดาบในมือ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับไปโค้งตัวกล่าวว่า “ขอบคุณรุ่นพี่ที่มอบวิชาดาบให้ครับ!”

พูดจบ ปี้ฟางก็หันหลังแล้วก้าวออกจากหอศาสตรา

หลังออกจากหอศาสตรา ปี้ฟางหันกลับไปมองแวบหนึ่ง ก่อนเดินย้อนกลับไปตามเส้นทางบนภูเขา

ตลอดทางไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอกลับถึงกระท่อมไม้ ฝนฟ้าคะนองก็หยุดลงพอดี

คราวนี้เขาไปหอศาสตรา วัสดุที่เตรียมไว้สำหรับสร้างอาวุธไม่ได้ใช้ แถมยังซื้อดาบมาเล่มหนึ่ง วัสดุพวกนั้นจึงไม่มีประโยชน์แล้ว

แววตาของปี้ฟางวูบไหว เขาถือดาบด้วยมือเดียวแล้วฟันลงด้านล่าง

กระดูกเสือท่อนใหญ่ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนในพริบตา

ดาบดีจริง ๆ

ปี้ฟางหยิบกระดูกเสือขึ้นมา มองรอยตัดอันเรียบเนียน แล้วอดพยักหน้าไม่ได้