บทที่ 86: จำต้องยอมรับ

บทที่ 86: จำต้องยอมรับ

ถนนขึ้นสู่ยอดเขากว้างขวาง ปี้ฟางเร่งฝีเท้าตลอดทางโดยไม่มีใครขัดขวาง ทุกอย่างราบรื่นเป็นอย่างดี

ระหว่างที่มุ่งหน้าขึ้นไป ปี้ฟางมองลงมาจากที่สูง จึงได้เห็นพื้นที่ส่วนต่างๆ บนภูเขาอย่างชัดเจน

เทือกเขาศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่แบ่งออกเป็นห้าเขต ไม่นับเขตของบรรพชนยุทธที่เขาอยู่ ยังมีอีกสี่เขตกระจายอยู่ในรัศมีหลายร้อยกิโลเมตร แต่ละเขตครอบครองผืนป่าแห่งหนึ่ง

แม้จะเรียกว่าเขตพื้นที่ แต่แท้จริงแล้วทุกแห่งล้วนเป็นพื้นที่ “ไร้เจ้าของ”

ยอดฝีมือจากสำนักเทพสามารถมาป้วนเปี้ยนในเขตของบรรพชนยุทธได้ คนของบรรพชนยุทธเองก็ไปล่าสัตว์ในพื้นที่ของสำนักเทพได้ เช่นเดียวกับอีกสามลัทธิ เพราะทั้งหมดนี้คือภูเขาศักดิ์สิทธิ์ผืนเดียวกัน!