กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 73: ยุคสมัยที่สมควรถูกฆ่า
แววตาของปี้ฟางพลันหรี่ลง!
ผู้หญิงคนนี้ค้นพบตัวเขาแล้วงั้นเหรอ?
แต่ในเมื่อเธอเห็นเขาแล้ว ทำไมถึงไม่ตกใจ ไม่ออกไปเรียกคน หรือแจ้งทางการล่ะ?
ปี้ฟางขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนเลิกหลบซ่อน ลุกขึ้นยืนจากกองฟืน
ปี้ฟางสวมหนังเสือ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดูดุดันน่ากลัวจนหญิงสาวคนนั้นสั่นไปทั้งตัว
ผู้หญิงคนนี้หน้าตาธรรมดามาก เรียกได้ว่าค่อนข้างขี้เหร่ด้วยซ้ำ แต่อายุยังไม่มาก น่าจะราวยี่สิบปี
ปี้ฟางขมวดคิ้วแล้วถามว่า “เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ตรงนี้?”
“กองฟืนมันเปลี่ยนรูปไปน่ะ...”
หญิงสาวตอบอย่างระมัดระวังว่า “อีกอย่าง กองฟืนมันก็มีช่องโหว่อยู่แล้วด้วย...”